Helga Renders

Sommige ontmoetingen zoek je niet.
Ze vinden jou.

Een plotselinge stilte.
Het gevoel bekeken te worden.

Niet door een mens, maar door iets dat ouder is dan taal. Wilder.

Deze aanwezigheid met zijn gewei verscheen in mijn werk zoals ze in het bos zou kunnen verschijnen: zonder geluid, zonder waarschuwing, met een blik die niets vraagt en toch alles lijkt te zeggen.

Het maakte iets stil in mij wakker.
Verwondering, misschien.
Of het gevoel dat er heel even een sluier tussen werelden opzij schoof, waardoor ik erdoorheen mocht kijken.

Ik schilderde het niet als een symbool of een verhaal.
Ik schilderde het als een echo van dat ene moment:

wanneer de tijd stilvalt
en iets wat er altijd al was
naar jou terugkijkt.