Een jong meisje dwaalt door een veld vol klaprozen, badend in warm zonlicht en een zachte rode gloed. Ze lijkt zich te bewegen tussen herinnering en het heden, waar het landschap meer wordt dan een plek alleen.
De klaproos staat al generaties lang symbool voor herdenking. In Vlaanderen kleurden ze na de Eerste Wereldoorlog de slagvelden rood en werden ze een blijvend teken van herinnering, hoop en veerkracht. De woorden uit In Flanders Fields klinken zacht na, zonder de stilte van het schilderij te doorbreken.
Between Poppies gaat niet over oorlog, maar over wat blijft. Over de kracht van herinneringen, de kwetsbaarheid van het leven en de schoonheid die, ondanks alles, telkens opnieuw haar weg vindt.
